Doskonały żal dla niedoskonałych chrześcijan

parafia@nmpkp.pl/ 27 marca, 2020

Dnia 20 marca 2020 r. podczas porannej Eucharystii sprawowanej w Domu Świętej Marty, papież Franciszek przypomniał, że Wielki Post zawsze koncentruje się na tym nawróceniu serca, które w chrześcijaństwie wyraża się w sakramentalnej spowiedzi. Jednocześnie zaznaczył, że wielu wiernych przystępuje w okresie Wielkiego Postu do spowiedzi wielkanocnej, ale w tym roku, ze względu na ograniczenia kwarantanny może nie być to możliwe. Nawiązując do nauki Katechizmu, Ojciec Święty zachęcił:

Jeśli nie znajdziesz kapłana, aby się wyspowiadać, powiedz Bogu, On jest twoim ojcem i powiedz mu prawdę: «Panie, popełniłem to, i to, i tamto… Wybacz mi» i proś Go o przebaczenie całym sercem, z aktem żalu i obiecaj Jemu: «Później się wyspowiadam, ale przebacz mi już teraz». I od razu powrócisz do łaski Bożej.

Sam możesz przystąpić, jak uczy nas Katechizm, do Bożego przebaczenia, nie mając w pobliżu kapłana. Pomyślcie o tym: nadszedł czas! To jest właściwa chwila, odpowiedni czas. Dobrze dokonany akt żalu – i dzięki temu nasza dusza stanie się biała jak śnieg.

W swej wypowiedzi Franciszek nawiązał do tradycyjnej nauki o tzw. żalu doskonałym. Sięgnijmy zatem, tropem papieża, do Katechizmu:

Wśród aktów penitenta żal za grzechy zajmuje pierwsze miejsce. Jest to „ból duszy i znienawidzenie popełnionego grzechu z postanowieniem niegrzeszenia w przyszłości”.

Gdy żal wypływa z miłości do Boga miłowanego nade wszystko, jest nazywany „żalem doskonałym” lub „żalem z miłości” (łac. contritio). Taki żal odpuszcza grzechy powszednie. Przynosi on także przebaczenie grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe” (KKK 1451- 1452).

Następny kanon Katechizmu (1453) wyjaśnia czym różni się „żal doskonały” od żalu „niedoskonałego”, który też jest darem Bożym, jednak nie przynoszącym przebaczenia grzechów ciężkich, ale przygotowującym do niego w sakramencie pokuty.

W czasie epidemii, Kościół wsłuchany w mądrą miłość Pana, nieprzerwanie – poprzez św. Tomasza, Sobór Trydencki, papieża Franciszka i wielu innych świadków – wychodzi nam naprzeciw dając każdemu z nas możliwość szczerego żalu serca, zanim będzie sposobność przystąpienia do Sakramentu Pojednania!

Korzystajmy z pocieszenia jakie niesie Słowo Boże, bo Pan pragnie podtrzymywać w nas nadzieję:

„To zaś, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało także dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję. A Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie i zgodnie jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa” (Rz 15, 4-6).

Iwona i Krzysztof Grabiec, Animatorzy Wrocławskiego Ośrodka Spotkań Małżeńskich